Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2007

Τα χωριά του Δήμου Χάλκειας!!!

Ο Δήμος Χάλκειας βρίσκεται νοτιοανατολικά του νομού Αιτωλοακαρνανίας.Τα φυσικά του όρια αποτελούνται δυτικά και βόρια από τον ποταμό Εύηνο ή Φείδαρη και ανατολικά από τον όρμο Καλαμάκι και το όρος Κλόκοβα.Ο Δήμος περικλείει επίσης το βουνό Βαράσοβα και την νότια κορυφογραμμή του Αρακύνθου.Διαθέτει τρεις όρμους, του Καλαμακίου,της Βασιλικής και του Κριονεριού οι οποίοι αποτελούν τρεις από τις ομορφότερες παραλίες του νομού και μέρος του Δέλτα Ευήνου.Η περιοχή βρίσκεται επί της κύριας Εθνικής οδού Αντιρρίου - Ιωαννίνων απέχει δέκα χιλιόμετρα από το Αντίρριο και είκοσι από την πρωτεύουσα του νομού το Μεσολόγγι.
Η πρωτεύουσα του Δήμου είναι η Γαυρολίμνη λόγω της γεωγραφικής θέσης που βρίσκετε.Ο πληθυσμός του Δήμου ήταν το 2001 ήταν 3161 κάτοικοι και η συνολική έκταση του είναι 114,189 χιλιάδες στρέμματα και αποτελείτε από 7 δημοτικά διαμερίσματα που είναι: Τρίκορφο, Γαβρολίμνη,Κάτω Καλαβρούζα, Κάτω βασιλική, Άνω Βασιλική, Γαλατάς και περιθώρι.
Τα χωριά του Δήμου έχουν αναπτύξη κυρίως την γεωργία,την κτηνοτροφία, την αλιεία και τον τουρισμό.Είναι μια περιοχή που συνδυάζει βουνό με θάλασσα και τον ποταμό Έυηνο έναν υγροβιότοπο με σπάνια είδη πουλιών που τον καθιστά πηγή ζωής για την χλωρίδα και πανίδα της περιοχής.
Ο Δήμος Χάλκειας έχει να παρουσιάσει και αρχαιολογικού χώρους που είναι στην Κάτω Βασιλική το Όρος Βαράσοβα που θεωρήταν το δεύτερο Άγιον Όρος λόγω των μαρτυριών που υπάρχουν ότι κατά την Βυζαντινή περίοδο υπήρχαν στο βουνό 72 Εκκλησίες, μονές και ασκητήρια.Σήμερα υπάρχουν πολλά ερείπια,από αυτά τα μνημεία σώζονται ακόμη ο Άγιος Δημήτριος στην Βασιλική και η Παναγία η Παναξιώτισσα στην Γαβρολίμνη.

Στην Κάτω Βασιλική μετά από ανασκαφές από την αρχαιολογική ομάδα του πανεπιστήμιου Ιωαννίνων έφερε στην επιφάνεια ένα οργανωμένο ασκητικό συγκρότημα.
Η τοπική παράδοση διέσωσε το τοπωνύμιο ''Άη Νικόλας'' και η λατρευτική συνείδηση των κατοίκων των γύρω χωριών διατήρησε την ιερότητα του χώρου στο σχήμα ενός λιθόκτιστου βωμού-εικονοστασίου στο βάθος της σπηλιάς.

Επίσης στον παραθαλάσσιο λόφο ανατολικά της Κάτω Βασιλικής σώζεται μια περιτοιχισμένη αρχαία πόλη.
Σε μια ερημική τοποθεσία που έρχεται σε αντίθεση με το γειτονικό απόκρημνο βουνό της Βαράσοβας, ανάμεσα σε πεύκα, ελιές και κυπαρίσσια.Γύρω από την πόλη υπήρχαν τοίχοι όπου μερικά τμήματα υπάρχουν ακόμα.

Από την άλλη πλευρά του βουνού βρίσκετε Κρυονέρι ένα γραφικό μέρος κάτω από τον τεράστιο όγκο της Βαράσοβας που φημίζεται για το καλό ψάρι.
Η βαράσοβα από την πλευρά αυτή είναι γνωστή σαν από τα πιο δύσκολα ορειβατικά μέρη.


Πάνω στο βουνό υπάρχουν και αγριοκάτσικα που σε μαγεύουν αγναντεύοντας τα ακροβατικά που κάνουν πάνω στους βράχους.
Αυτή είναι μια μικρή αναφορά στα όμορφα χωριά της Χάλκειας που σίγουρα μαγεύει το κάθε επισκέπτη.
Σίγουρα το μόνο που μένει είναι να γίνει λίγο πιο γνωστή και αυτό θέλει υποδομές ξενοδοχεία διαφήμιση και ότι άλλο μπορεί να φέρει ταξιδιώτες.Το σίγουρο είναι ότι βαδίζουμε σε καλό δρόμο και θα έρθει σύντομα αυτή η ώρα!!!

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2007

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2007

Η ασπρόμαυρη εποχή!!!!

Το Τρίκορφο σε μία φωτογραφία από την θέση όπου σήμερα βρίσκετε το υδραγωγείο του χωριού δεν θυμίζει σε τίποτα τη σημερινή εικόνα που είναι γεμάτη με σπίτια και χρώμα.Όμως την εποχή αυτή μπορεί τα σπίτια να μην ήταν το ένα δίπλα στο άλλο αλλά ο κόσμος ήταν μια γροθιά και ζούσε με αγάπη γαλήνη και ξενοιασιά παρότι αντιμετώπιζε πολύ δύσκολες συνθήκες που ήταν η φτώχεια και η πείνα.Όμως αυτό που δεν έχει αλλάξει στον τόπο αυτό είναι η φιλοξένεια όποιος και να περνάει από το Τρίκορφο πάντα λέει τα καλύτερα λόγια για την ζεστή καρδιά των ανθρώπων .
Οι Τρικορφιώτες αγωνίζονταν με ότι μέσο είχαν για να δώσουν ζωή στο χωριό και πάλι όλοι μαζί ένωσαν τις δυνάμεις και με προσωπική εργασία και χωρίς αμοιβή ανέλαβαν να ανοίξουν το δρόμο για να μπορούν να περνούν τα μέσα της εποχής.
Φεύγουμε από την προσωπική βοήθεια για την ανάπτυξη του χωριού και περνάμε στην εργασία για την επιβίωση των ανθρώπων αλλά και των ζώων που είχαν.Πάλι οι δουλειές γίνονταν με ομαδική προσπάθεια και δανικαριές δηλαδή συνεργασίες βοηθώντας ο ένας των άλλο και αντιστρόφως για να τελειώσουν πιο γρήγορα.
Οι νεαρές κοπέλες πήγαιναν στο μορφωτικό σύλλογο του χωριού για να μάθουν οικοκυρικά και να προσφέρουν και αυτές στο σπίτι και στην οικογένεια τους.
Επίσης όλη μαζί και στην χαρά εδώ έξω από το σπίτι του Βασίλη και της Καλλιόπης Δημόπουλου*(ο παππους και η γιαγιά μου) όπου κάθε πάσχα μαζευόταν όλη η γειτονιά και έψηναν αρνιά σύμφωνα με το καθιερωμένο έθιμο.Εδώ στον Άη Γιώργη πάλι όλοι μαζί γιόρταζαν με συντροφιά την δασκάλα του χωριού Ελένη Λεβεντοπούλου και την κόρη της Μαριάννα.Σε αυτό το χωμάτινο τραπέζι συνείσφερε ο καθένας ότι είχε όμως η αληθινή αγάπη έδινε μια ξεχωριστή πνοή σε κάθε αντάμωμα.
Αυτή ήταν μόνο η αρχή της αναφοράς μου σε αυτή την εποχή θα επανέλθω με ακόμα πιο πολλές εικόνες και ιστορίες για τους ανθρώπους αυτούς.